Eray İspir

Eray İspir

3 Aralık 2020 00:08:00

Bir başkadır

Dudaklarının çizgisi bozulmaz. Donuk bakışınla burnundan alıp verdiğin aynı ritimdeki nefes alışverişin seni şaşırtmaz. Gözlerinin değdiği yer yıkılacak gibi olur. Tüm canlı varlıklar cansızlaşır. Karanlıklar loş ışıkta kalır. Matlaşır renkler. Mutlaktan muğlak bir hale döner tüm gerçekler. Kendi sesini unutursun. Zaten istesen de boğazındaki o düğümü çözemezsin. Gece bitmesin istersin. Gün doğmasın. Sigaraya dumanı zehredersin. Efkara meyledersin.

Adını bilmediğin bir yıldızdan medet umarsın. Bir dilek tutmak için. Yalvarırcasına bakarsın. Oysa o yıldızın umrunda olmazsın. Bir türlü kaymaz. Sevdiğin türküden bıkarsın. Tutmadığın oruçlardan bir tanesini o gün tutarsın. Yatağına sığamazsın. Oysa ölmek istersin. Yada O’nu son bir kez daha görmek. Şiirlere kaçarsın. Şiirler senden kaçar. Bağdaç kurduğun ayaklarını bile unutabilmişken O’nu unutamazsın. Ayakların uyuşur. Ruhun bir türlü uyuşmaz.

Belin bükülmüştür. Başında migrene taş çıkaracak bir ağrı. Badi ve işaret parmağın yetişemez gözlerini ovuşturmaya. Demli çay yada kahve yetmez uykunu açmaya. Oysa uyumak ve hiç uyanmamak istersin. İkisini de beceremezsin. ’Bu kaçıncı ambulans’, dersin. Trenler, vapurlar geçer zihninden. Susmaya alışırsın. Bir daha kimseyle konuşmamak istersin. ’Bu bir veba’, deseler hastalığını seversin. İyileşmemek istersin.

Çocuk oyunlarını izlersin. Neden onlara katılamadığını düşünürsün. Seksek oynamak istersin. Oysa topuklu ayakkabılarının topuğu hep incedir. Zaten kırılmak için yapılmış gibidir. Eteğin hep tenine yapışık. Sadece bir adım için dikilmiş gibidir. Muhtemelen kirlenme ihtimali bile seni üzecek bir ceketin vardır. Derli toplu saçların. Bir parkta o bankta öylece bunları düşünürsün. Yapmak isteyip de nedenini kendin bile bilmeden yapamadığın her şeyi.

ve hayat bir babanın kulağını çekiştirdiği oğlu gibi akıp gider gözlerinin önünde..

Yorum yap

Yazarın Diğer Yazıları